Casa de la Selva- Casa Trinxeria - Plaza Coma 16
The Catalan Modernismo must be seen as a manifestation of the same "spirit of the time" that was responsible for the Art Nouveau, Jugendstil and Sezession in the years around 1900, but Modernismo distinguishes itself from these other currents of Art Nouveau in two ways:
1.While the Great War (1914-1918) abruptly terminated the development of the Art Nouveau style in general, Modernismo survived far into the first three decades of the 1900's and managed to smoothly integrate smoothly new evolutions, like Art Deco.
2. Another difference was that Art Nouveau in most countries developed a total new "form-language", Modernismo,on the contrary, had strong roots in traditional motifs, decorations and folk art.
For a better understanding we must have a look at the political and social developments in that, and earlier times.
Once Catalonia was a proud and prosperous region.
However, relations had for ages been strained between northern Catalonia and  Castilia in the south. A royal marriage  in 1469 between Ferdinand van Aragon en Isabella van Castilia failed to bring unity and resulted in a humilating exclusion from trade activities with the New World as well as a steady erosion ofself assertion, culture and the own language.
But the "spirit of time" that swept through Europe around 1900 gave new wings to On one hand were artists like Gaudi who developed a totally new artistic form- language of Antonio Gaudi, on the other hand may artists turned to the past and incorporated Mediaeval or Moorish retro motifs and symbolism as well.
Elements from a time that the Catalans experienced their own "Golden Age".
A common motif found in Modernismo is Saint George and the dragon.
It is easy to imagine that this monster not only symbolised Satanic powers but those bloody Southerners as well.
But all this old symbols were presented using new materials and techniques, found in all Art Nouveau works, such as  reinforced concrete, steel constructions, improved bricklaying techniques and the  application of ceramics, stained glass, iron and other metals.
These possibilities were used by architects like; Gaudi, Lluís Domènech i Montaner, en Josep Puig i Cadafalch. Not only in architecture, but in furniture design and  graphic design as well.

Like elswhere in Europe in the 1900's, Catalonia experienced a strong development of social- often religious inspired- consciousness.
This new spirit, this new élan, named Renaixensa, revived the Catalan self-assurance.
New buildings including agricultural co-operations, joint arts and craft workshops  religious and educational buildings and ideological communities were the results.
Much of what came into existence in this time, must be seen from this point of view.

But…during the fascist Franco regime, much is made undone..
The emotional value of the objects that survived, and kept the good times in mind, grew in proportion.
And the Catalans are still very proud on their Modernismo….
Het Catalaans modernisme kan als een uiting worden gezien van dezelfde tijdgeest die verantwoordelijk was voor de Art Nouveau, de  Jugendstil en de Sezession in de decennia rond 1900.
Bij deze laatsten maakte de Eerste Wereldoorlog een abrupt einde aan hun ontwikkeling.
In Catalonië/Spanje ging die ontwikkeling echter onverstoord door tot ver in de twintiger jaren waarbij nieuwe ontwikkelingen geruisloos werden geïntegreerd..
Een ander verschil met de rest van Europa waar in deze stromingen doorgaans een geheel nieuwe vormentaal werd ontwikkeld is, dat het Modernisme terug bleef grijpen op traditionele motieven, decoraties en volkskunst.
Om dit te begrijpen moeten we ons een beeld vormen van de politieke en maatschappelijke verhoudingen in Spanje rond die tijd.
Van oudsher leefden het Noordelijke Catalonië en het Zuidelijker gelegen Castillië op gespannen voet met elkaar.
Een koninklijk huwelijk in 1469 tussen Ferdinand van Aragon en Isabella van Castillië dat daar een oplossing voor had moeten brengen had slechts als gevolg dat de Zuidelijken alle macht naar zich toe trokken en Catalonië onder meer werd uitgesloten van de winstgevende zeevaart op de juist ontdekte Nieuwe Wereld.
Het zelfbewustzijn, de cultuur en de eigen taal van de Catalanen raakten daarop in verval.
De tijdgeest die rond 1900 door Europa trok gaf echter weer nieuwe vleugels aan het Catalaans nationalisme.
Daarom was er dus naast de volstrekt nieuwe vormentaal van Antonio Gaudi óók het veelvuldig teruggrijpen op motieven en symboliek uit de Middeleeuwen, de tijd waarin de Catalanen zich zelf nog wel ervaarden als een  natie die er toe deed.
We zien bijvoorbeeld heel vaak het thema van St Joris (Jordi) en de draak terugkomen.
Het vereist niet veel fantasie  om te veronderstellen dat met die draak  niet alleen de Satanische krachten werden gepersonifieerd, maar ook die verrekte Zuiderlingen….
Toch  was er wél de toepassing van nieuwe materialen en technieken zoals gewapend beton, staalconstructies, verbeterde metseltechnieken en de toepassing van keramiek, glas in lood, ijzer en andere metalen.
Deze mogelijkheden werden dankbaar toegepast door architecten als onder meer Gaudi, Lluís Domènech i Montaner, en Josep Puig i Cadafalch.
Behalve in de architectuur waren deze invloeden ook  merkbaar in meubelontwerpen en grafische vormgeving.
Net als overal elders in Europa ontwikkelde zich ook in Catalonië  een (vaak religieus geïnspireerd)  sociaal bewustzijn in deze periode.
Dat vormde aanleiding tot gezamenlijke  leef- en werkgemeenschappen en landbouwcoöperaties.
Men omschreef dit nieuwe elan als de Renaixensa, de hergeboorte van het Catalaans zelfbewustzijn en veel van wat er in die tijd ontstond moet in dat licht worden gezien.
Onder het fascistische Franco regime is veel daarvan echter weer teniet gedaan.
De gevoelswaarde van de resterende objecten, die aan de goede tijden
herinnerden, werd daardoor des te groter.






Casa de la Selva
Naar knoppenpagina